Inne formy rekreacji w Rybniku

Nie każdy lubo relację wodną. Jednak miasto to oferuje również inne formy aktywnego wypoczynku. Warto zaingerować się trasami rowerowymi, które liczą sobie ponad 100 km. W ten sposób można podziwiać okoliczne miejscowości i zwierzać okolice Jeziora Rybnickiego bądź Parku Cysterskich Kompozycji Krajobrazowych. W ten sposób można połączyć zwiedzanie ważnych miejsc Rybnika i okolic i zadbać o kondycję. Najtrudniejszy i najdłuższy jest czarny szlak Jana Pawła II. Liczy sobie 40 km. Rozpoczyna się od dzielnicy Stodoły, gdzie mieści się dwór cystersów aż do Rudów, gdzie znajduje się wart zobaczenia zespół pałacowo-klasztorny cystersów. Są też krótsze trasy dla mniej wytrzymałych. Liczą sobie one około pięciu bądź ośmiu kilometrów. W sumie tras rowerowych w Rybniku jest około 17, więc każdy znajdzie coś dla siebie. Jeśli ktoś woli od roweru piesze wędrówki, ma do dyspozycji kilka szlaków pieszych. Rozpoczynają się one w centrum Rybnika i prowadzą do miejscowości, z której łatwo wrócić różnymi środkami komunikacji, jeśliby ktoś nie był w stanie wracać na nogach. Można przejść zielonym szlakiem Stulecia Turystki, który ma 22,5 km i który prowadzi przez reprezentacyjne części miasta. Można zatem zobaczyć rynek, gmach Starostwa Powiatowego, Urząd Miasta i kompleks szpitalny Juliusz itp. Miłośnicy techniki mogą pójść niebieskim szlakiem Początków Hutnictwa.

Jezioro Rybnickie i rzeka Ruda – coś dla miłośników wodnej rekreacji

Rybnik nie musi być miastem tylko dla miłośników sztuki architektonicznej i techniki. Oprócz zabytkowych budowli i kopalni znajduje się tu zbiornik wodny, który na pewno przypadnie do gustu miłośnikom aktywnego odpoczynku. Zalew ten powstał dzięki spiętrzeniu się rzeki Rudy. Otoczony jest drzewami, bowiem znajduje się na ternie Parku Krajobrazowego Cysterskich Kompozycji Krajobrazowych Rud Wielkich. Teren ten polubili szczególnie amatorzy żeglarstwa. W obiekcie tym działa kilka klubów żeglarskich. Sezon trwa dość długo, bo od kwietnia do października. Woda w najcieplejszych miesiącach ma temperaturę nawet 25 stopni. Co ważne w sezonie nie spada poniżej 15 stopni. Można tam zrobić kurs dla żeglarzy i poczuć się mistrzem steru. Kursy organizowane są w każdy sezon. Zalew jest sztucznie zarybiany, więc stanowi raj dla wędkarzy. Łowi się tam sumy, karpie, a nawet podobno udało się złapać piranię. Odpoczynek znajdą tam również tacy, którzy szukają spokoju na łonie natury. Wokół zalewu mieści się dobra baza noclegowa i gastronomiczna. Na rzece Ruda organizowane są spływy kajakowe. Trasę rozpoczyna się u zapory zalewy rybnickiego, a kończy u ujścia rzeki Ruda do Odry. Po drodze można podziwiać piękno przyrzecznej natury oraz faunę tamtejszych wód. Taka wycieczka może być niezapomnianą przygodą. Przewidziane są trasy o różnych stopniach trudności.

Kopalnia Ignacy i wieża ciśnień – ślady przemysłu w Rybniku

W dzielnicy Niewiadom znajduje się kopania węgla kamiennego. Początki tej kopalni sięgają XVIII wieku. Obiekt ten ciągle zmieniał właścicieli. Obecna nazwa Ignacy została nadana w 1936 roku na cześć ówczesnego prezydenta Polski – Ignacego Mościckiego. Węgiel wydobywano tam aż do 1995 roku, więc jak się okazuje, przedsiębiorstwo to funkcjonowało przez ponad 200 lat. Taka wielowiekowa tradycja powinna być uczona i tak też się stało. Od 1999 roku istnieje Stowarzyszenie Zabytkowej Kopalni „Ignacy” z inicjatywy którego obiekt został udostępniony zwiedzającym. Największą popularnością w kopalni cieszą się maszyny służące do wydobywania szybów, pochodzące z pierwszej połowy XX wieku o nazwie Głowacki i Kościuszko. O tych maszynach, działających jeszcze na parę mówi się, że są magiczne. Na ternie tej kopalni znajduje się wieża ciśnień pochodząca z 1888 roku, obecnie dla celów turystycznych zmieniona na obiekt widokowy. Wieża ta to budynek w kształcie rotundy, którego zadaniem było stabilizowanie ciśnienia w wodociągach. Funkcjonowało to na zasadzie naczyń połączonych, więc niepotrzebne było dodatkowe źródło energii Teraz z tego wysokiego punktu, do którego prowadzi ponad 200 schodów można oglądać panoramę całej kopalni i najbliższego otoczenia. Od 2006 roku kopania Ignacy stanowi ważny punkt na Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego.

Różne obiekty architektoniczne Rybnika

Na uwagę zasługuje zespół szpitalny Juliusz z przełomu XIX i XX w., mieszczący się między ulicami 3go Maja i Klasztorną. W skład tego kompleksu wchodzą sale szpitalne oraz kaplica pw. św. Juliusza. Szpital oficjalnie zaczął działać w 1871 r., jednak początkowo na bardzo małą skalę. Kaplica powstała pod koniec XIX w., a u progu nowego tysiąclecia dobudowano kolejne budynki. Nazwa wzięła się od inicjatora tego przedsięwzięcia – lekarza nadwornego księcia raciborskiego dra Juliusza Rogera. Szpital miejski funkcjonował tam aż do 2000 r. Teraz mieszczą się tam inne instytucje społeczne, a kaplica przeszła we władanie archidiecezji katowickiej. Miłośnicy zabudowań dworskich powinni się wybrać do dzielnicy Stodoły. Tam mieści się barokowy dwór z XVIII w., będący własnością zakonu cystersów. Zbudowany jest na planie prostokąta i ma dwie kondygnacje. Znajdowały się tam freski malarza barokowego Franciszka Sebastiniego. Budynek jest mocno zniszczony, więc freski przeniesiono do muzeum w Pszczynie, a ruiny dworu zabezpieczono. Większość zabytkowych budowli architektonicznych w Rybniku reprezentuje styl barokowy i klasycystyczny. Na uwagę zasługują też tzw. familoki, czyli budynki stawiane dla rodzin robotników, stanowiące charakterystyczny krajobraz nie tylko Rybnika, ale całego Górnego Śląska. Ich cechą charakterystyczną jest czerwona cegła i duże, łukowato zakończone u góry okna.

Starostwo powiatowe w Rybniku – namiastka Holandii

Każdy, kto był w Holandii wie, że w architekturze tamtejszych miast dominuje ciemnoczerwona cegła. Natomiast wiele ważnych budynków użyteczności publicznej ma styl gotycki. Tak narodził się kierunek zwany renesansem niderlandzkim. To jego cechą charakterystyczną jest cegła, bogato zdobione ściany zewnętrzne i strome dachy. W tym stylu powstał również gmach obecnego Starostwa Powiatowego w Rybniku. Właśnie z uwagi na jego wygląd i styl architektoniczny jest wart zobaczenia. Od strony północnej przy dachu znajdują się attyki, które pierwotnie miały chronić przed pożarem, a teraz stanowią piękny element dekoracyjny. Od południa, czyli od frontu mieści się ostro zakończona wieża. Nie jest dokładnie znana ani data powstania tej budowli, ani dane projektanta. Uważa się jednak, że budynek powstał pod koniec XIX wieku. Budynek ma dwie kondygnacje. Kiedyś na parterze mieścił się urząd powiatowy, a na piętrze mieszkanie starosty. W latach trzydziestych XX wieku urząd rozbudowano, dodając skrzydło wschodnie. Teraz jest to w całości budynek użyteczności publicznej. Budynek zachwyca swym wyglądem, dlatego postanowiono go uczynić widocznym nawet w nocy. W tym celu zastosowano światełka LED. Budynek jest pięknie, choć nienachalnie oświetlony. Teraz wszystkie elementy fasady i dachu są dobrze widoczne.

Zabytkowe obiekty sakralne w Rybniku

Bazylika św. Antoniego to wizytówka architektury sakralnej Rybnika, ale nie jest to najstarsza budowla tego typu. Za najstarszy kościół uchodzi Kościół Akademicki pw. Wniebowzięcia NMP. Pochodzi on z XV w. i jest najstarszym budynkiem sakralnym w stylu gotyckim. Budowlę tę w pod koniec XVIII w. zniszczono i częściowo rozebrano. Do dziś zachowało się tylko prezbiterium, we wnętrzu którego ocalały gotyckie łuki żebrowe. Do 1975 roku budynek ten pełnił funkcję cmentarnej kaplicy. Teraz jest to kościół akademicki. Na przełomie XVIII i XIX w. powstał Kościół Matki Bolesnej. Nazywa się go starym, bo do zbudowania Bazyliki św. Antoniego stanowił centrum praktyk religijnych Rybnika. Zbudowany w stylu klasycystyczno-barokowym. Ma jedną nawę i jedną wieżę zakończoną kopułą. W prezbiterium znajdują się rzeźby pochodzące z kościoła farnego na Gliwickiej. W Rybniku znajdziemy nie tylko kościoły rzymskokatolickie. Na ulicy Miejskiej mieści się Kościół Ewangelicko-Augsburski z połowy XIX wieku. Jest to skromnym murowany budynek z neogotycką wieżą. Jest to już trzeci kościół w tym miejscu. Pierwszy z 1791 roku i drugi z 1853 roku spłonęły. Oprócz tego znajdują się również kościoły drewniane. Jeden z nich to pochodzący z XVI wieku Kościół pw. św. Katarzyny w Rybniku-Wielopole, a drugi to Kościół pw. św. Wawrzyńca z XVIII wieku w Ligocie Ligockiej.

Perełka architektury w Rybniku – Zamek Piastowski

Z rybnickiego rynku o rzut beretem jest kolejna perełka architektury, czyli Zamek Piastowski. Znajduje się on na Placu Kopernika i obecne mieści się tam rybnicka Temida, czyli sąd rejonowy. Pierwsze wzmianki o tym zamku pochodzą z XII wieku, gdzie miał on być drewnianym grodem obronnym. Później zmieniono go na budowlę kamienno-cegielnianą. Dalej miał charakter obronny. Na rezydencję został zmieniony w XV wieku za czasów Wacława III Rybnickiego. Przechodząc z rąk do rąk budynek zaczął niszczeć. Jego generalną przebudową zajął się Jan Bernard Piżma dopiero w XVII wieku. Jego plan kontynuowali następcy. Tak właśnie stworzono dwupiętrowo kamienicę na planie prostokąta oraz dwa skrzydła boczne. Całość przypomina podkowę i ten układ został zachowany do dziś. W drugiej połowie XVIII wieku budynek przeznaczono na przytułek dla inwalidów wojennych. Wtedy zburzono centralny gmach i na jego miejscu postawiono nowy, który uchował się do dziś. Ma on styl klasycystyczno-barokowy. Klasycystyczne są budowla na planie prostokąta i proste fasady. Do baroku należy kształt podkowy oraz park znajdujący się w tyłach budynków. Można powiedzieć, że to troszeczkę polski Wersal. Od XIX wieku Zamek Piastowski jest siedzibą sądownictwa. Z uwago na to, że budynek ten jest bardzo cennym zabytkiem, bardzo się o niego dba. Pod koniec XX wieku przeszedł generalny remont. Wkrótce planuje się dalsze prace.

Rynek rybnicki i jego atrakcje

Zwiedzanie miasta Rybnik warto zacząć od rynku miasta. W skład zabudowy rynku wchodzi ratusz, zbudowany w 1822 roku w stylu klasycystycznym. Obok niego znajdują się równie urokliwe kamieniczki. Większość z nich, tak jak ratusz, powstała w stylu klasycystycznym. Zatem miłośnik dawnych stylów architektonicznych koniecznie powinien odwiedzić rybnicki rynek. W ratuszu mieści się muzeum, które przechowuje pamiątki tego miasta. Można tam zobaczyć eksponaty sztuki ludowej, dawane narzędzia górnicze i rzemieślnicze. To miejsce może być niezapomnianą lekcją historii, szczególnie dla młodego pokolenia. Muzeum oferuje lekcje dopasowane do wieku uczniów na temat tego, jak dawnej żyło się i pracowało na Śląsku. Odbywa się tu również coroczna Noc Muzeów. Tegoroczną przewiduje się na 16 maja. W okolicy rynku znajduje się wiele kawiarni i restauracji, w których można odpocząć i się posilić. Kilkanaście minut pieszo od Rynku i można dojść na ulicę Miłkowską. Tam znajduje się jeden z najpiękniejszych obiektów sakralnych tego miasta, mianowicie neogotycka bazylika św. Antoniego. Chociaż jest to świątynia stosunkowo młoda, bo liczy sobie zaledwie nieco pond 100 lat, to i tak góruje nad całym Rybnikiem. Jej wysokie wieże liczące ponad 90 metrów królują nad tym miastem i są znakiem rozpoznawczym Rybnika.

Rybnik – podstawie informacje

Rybnik mieści się w województwie śląskim. Jest to dość duże miasto powiatowe, mające stosunkowo dużą gęstość zaludnienia. Jego granice mieszczą się w Górnośląskim Okręgu Przemysłowym i Górnośląskim Zagłębiu Węglowym. Rybnik stanowi zatem centrum przemysłu, co mogłoby się wydawać odbiera mu atrakcyjność turystyczną. Tymczasem nic bardziej mylnego, bo pod pozorami zaniedbań i zanieczyszczeń kryją się atrakcyjnie turystycznie perełki. Nawet nazwa tego miasta nie ma nic wspólnego z przemysłem ciężkim, tylko z rybołówstwem. Otóż kiedyś słowem rybnik określano staw rybny. Taki właśnie staw znajdował się w miejscu dzisiejszego rynku rybnickiego. Okazuje się zatem, że miasto to u swoich początków słynęło z rybołówstwa, czyli dość lekkiego przemysłu. Na początku XIV wieku Rybnik był już miastem zlokalizowanym na prawie niemieckim. Początkowo znajdował się pod panowaniem Piastów Śląskich. W 1336 Rybnikiem rządzą Czesi. Czechy, a wraz z nimi Rybnik w 1526 roku znalazły się pod panowaniem Habsburgów. W XVIII wieku w wyniku wojny prusko-austriackiej Rybnik znajduje się pod panowanie pruskim, od 1781 roku po zjednoczeniu Niemiec jest miastem niemieckim. W XIX wieku zaczął się tam rozwijać przemysł górniczy. W XX wieku Rybnik był ważnym ośrodkiem powstań śląskich i w 1922 roku włączono go do Polski. Po wojnie nastąpił intensywny rozwój przemysłu węglowego.

Polska turystyka – nie tylko morze i góry

Polacy lubią spędzać urlop w Polsce. Zalet polskiej turystyki jest mnóstwo. Po pierwsze można poczuć się pewnie, ponieważ nie występuje bariera językowa. Spędzając urlop w Polsce, nie trzeba znać angielskiego, żeby zarezerwować nocleg w hotelu albo zamówić obiad w restauracji. Kolejna zaleta to koszty. Na miejsce można dotrzeć autobusem, pociągiem lub własnym samochodem. Nie trzeba też martwić się, że biuro zbankrutuje i czeka koczowanie na lotnisku na przykład w Egipcie. Ze Sopotu albo z Zakopanego o wiele łatwiej wrócić, gdy okaże się, że coś jest nie tak. Nie ma też bariery kulturowej, która pojawia się w egzotycznych krajach, na przykład azjatyckich. Nie trzeba się martwić o to, że niechcący się kogoś obrazi bądź co gorsza złamie prawo. U siebie Polak po prostu czuje się pewnie. Najpopularniejsze miejsca na urlop w naszym kraju to kurorty nad Morzem Bałtyckim, Tatry i Mazury. Kołobrzeg, Ustka, Sopot, Zakopane, jezioro Śniardwy to tam najczęściej wybierają się Polacy na urlop. Ci, którzy szukają więcej spokoju wybierają Bieszczady bądź Beskidy, czyli tereny często nietknięte cywilizacją. Tymczasem Polska jak długa i szeroka kryje w sobie wiele ciekawych miejsc, które koniecznie trzeba odwiedzić. Warte uwagi są nawet, co trudno sobie wyobrazić, miasta śląskie takie jak Gliwice, Katowice, Rybnik, Chorzów.